|
چهار شنبه 23 شهريور 1390برچسب:, :: 13:11 :: نويسنده : مهناز
درشهری٬پیرمردی تنها زندگی می کرد و هیچ کس نمی دانست چرا او تنهاست. پیرمرد صورتی زشت داشت و شاید به خاطرهمین بود که کسی به سراغش نمی آمد و همه از او وحشت داشتند.کودکان از او دوری می جستند و مردم از او کناره گیری می کردند.قیافه زشت پیرمرد مانع از این بود که کسی او را دوست داشته باشد.این زشتی باعث تغییر اخلاق پیرمرد نیز شده بود.اوهم طاقت معاشرت با دیگران را نداشت. سالها این وضع ادامه یافت٬تا اینکه یک روز خانواده ی جدیدی همسایه اش شدند. آنها دختر زیبایی داشتند که روزی پیرمرد زشت را دید.دخترک به جای فرار به او لبخند زد. همین لبخند دخترک در روحیه ی پیرمرد تاثیر به سزایی داشت. پیرمرد دیگر انتظار دیدن لبخند زیبای او را می کشید. دخترک هر بار او را می دید٬با مهربانی بیشتری به او لبخند می زد. چند ماهی این ماجرا ادامه داشت تا این که چند روزی دخترک دیگر پیرمرد را ندید.پیرمرد مرده بود و در وصیتش ٬همه ی ثروت خود را به دخترک بخشیده بود.
نظرات شما عزیزان: ![]()
![]() |